✍️Schrijven, los van de rol als coach en los van het idee dat het nuttig, inspirerend of winstgevend zou moeten zijn.
Dit deed ik al wel, maar het voelt nog fijner en vrijer nu er een punt achter coaching staat.
Oefenen met schrijven, omdat ik dat leuk vind, en spannend.
💛 Het delen van kwetsbaarheid omdat deze verbinding en openheid creëert.
Soms ben ik geneigd om niet te schrijven omdat ik op allerlei vlakken nog geen helderheid heb. Maar zijn de mooiste verhalen niet over het proces?
Niet alleen het delen van een gepolijst behaald doel, maar juist die route. Vol, omwegen, doodlopende wegen en hobbels (of enorme bergen).
Bij deze, ik daag mezelf uit om te blijven schrijven, waar dan ook op de route.
Tot de volgende!
Veel liefs,
💚
Silke
✍️Writing, separate from my role as a coach and separate from the idea that it should be useful, inspiring, or profitable.
I was already doing this, but it feels even better and freer now that coaching has come to an end.
By sharing it, I’m challenged to write clearer, and to dare to express myself.
💛 Sharing vulnerability, because it creates real connection and openness.
Sometimes I am inclined not to write, because I lack clarity on various themes. But aren’t the most beautiful stories about the process?
Not just sharing a polished, achieved goal, but the journey. Full of detours, dead ends, and bumps (or enormous mountains).
Hereby, I challenge myself to write, wherever I am along the way.
Until next time!
Lots of love,
💚
Silke
Dyn Wei 