Na bijna een jaar in Latijns Amerika ging ik naar Nieuw Zeeland om een jaar te werken, wonen en settelen.
Twee maanden later gebeurde het hartverscheurende incident met mijn huisgenoot. Daarna voelde het alsof ik uit elkaar getrokken werd door een rouwend huis, de nieuwe baan, nieuwe partner en de zorg voor mezelf. Heen en weer slingerend door de stad met een van de drukste traffic jams ter wereld, met geleende auto’s of het OV. Mijn tranen terugduwend vlak voor het binnenkomen op elke plek.
Toen het huis vol rouw waar ik woonde, in mijn ogen een plek van onrechtvaardigheid werd, kon ik niet omgaan met de woede die dat in mij losmaakte. Zo werd langzaam duidelijk dat ik niet alleen niet meer in dat huis kon wonen, maar ook dat ik op dat moment niet kon helen in Nieuw-Zeeland.
Ik ging 2,5 maand terug naar Nederland, begon te helen en landde afgelopen september voor de tweede keer in Nieuw-Zeeland – om mijn relatie uit te zoeken én om het land nu met andere ogen te kunnen bekijken en afsluiten. 💜
After almost a year in Latin America, I went to New Zealand to work, live, and settle for a year.
Two months later, the heartbreaking incident with my roommate happened. Afterwards, I felt like I was being torn apart by a grieving house, the new job, the new partner, and the struggle to care for myself. Weaving back and forth through the city in one of the busiest traffic jams in the world, using different cars or public transport. Pushing back my tears just before entering every place.
When the grieving house where I lived became, in my eyes, a place of injustice, I couldn’t cope with the anger it unleashed within me. It slowly became clear that not only could I no longer live in that house, but also that I couldn’t heal in New Zealand at that moment.
I went back to the Netherlands for two and a half months, began healing, and landed in New Zealand for the second time last September—to sort out my relationship, to be able to see the country with different eyes and find closure. 💜
Dyn Wei 