Dit was mijn grootste angst: misschien vind ik er wel niks aan.
Ik was mij er zo van bewust dat het leven aan de andere kant van de wereld niet per se beter gaat zijn. Dat op beide plekken, voor-en nadelen zijn. Ik ben vaak genoeg (alleen) in het buitenland geweest om dat te weten. Ik zal tegen sommige dezelfde dingen aanlopen als waar ik in Nederland tegenaan liep, en ik zal tegen andere dingen aanlopen.
Maar wat blijkt? Nu, na bijna 2 maanden?
Ik ben precies op mijn plek! Het gevoel dat mij zo duidelijk vertelde dat dit het moment was, klopte. Bovenstaande is allemaal waar, maar toch ben ik precies waar ik wil zijn. Ik was klaar voor dit avontuur. En ik voel een bepaalde rust in mij, door dit avontuur nu te leven. Met alles erop en eraan. Met comfortabele dagen en minder comfortabele dagen. 😌
Ik wilde ontdekken hoe het is om in het buitenland te wonen en dat is precies wat ik aan het doen ben. 😊
Een klein overzicht van hoe mijn leven er nu uit ziet:
🌋 Ik verblijf in Laguna de Apoyo aan de rand van een enorm vulkanisch meer. Tussen de apen, vogels en insecten. 😉
🥵 😁Het is hier droog seizoen en elke dag tussen de 26(s ochtends even) en 36 graden (middag).
💫 25 uur per week doe ik vrijwilligerswerk bij een mooi hotel in ruil voor eten en onderdak. Dit bestaat o.a uit het geven van yogalessen, maar ook het organiseren van (yoga)evenementen, communicatiewerk en nog veel meer!
🧘♀️ Soms geef ik yogalessen op andere locaties.
🌊 Verder oefen ik mijn Spaans, raak ik steeds comfortabeler met het water door vaak te zwemmen en nieuwe dingen te proberen, en is het leven hier, ondanks dat het afgelegen is, best sociaal.
Als je hart spreekt, luister! ❤️💚❤️🔥💓💗
Veel liefs en zonnestralen vanuit Nicaragua ☀️☀️☀️
Dyn Wei 